ترنج یکی از نقوش اصلی و پرکاربرد در هنرهای سنتی ایران، بهویژه در فرش، تذهیب و نگارگری است. در فرشبافی، ترنج مرکزی نقطه کانونی طرح است و سایر نقوش به سوی آن جهتگیری میکنند. در تذهیب و کتابت، ترنجهای کوچک در حاشیه یا ابتدای صفحات خودنمایی میکنند. این نقش همواره پیونددهنده زمین و آسمان، مادیات و معنویات در هنر ایرانی بوده است.
