نقش بازوبندی یکی از طرحهای اصیل و کهن در هنر ایران، بهویژه در قالیبافی
است. نام آن برگرفته از "بازوبند" (زیورآوردی که بر بازو میبستند) بوده
و در لغت به معنای منسوب به بازوبند است .
بازوبندی نمادی از شکوه، قدرت و اصالت ایرانی است که در دورههای مختلف تاریخی، از زیورآلات
هخامنشی تا بافتههای امروزی، تداوم یافته است .
